ஒரு ஊரிலே வாழ்ந்து வந்த விசுவாசியொருவன், தன் உடன் சகோத ரனொருவனுக்கு விரோதமாக குற்றம் செய்தான். அதைக் குறித்து வேறு சில விசுவாசிகளும், ஊராரும் அறிந்திருந்தார்கள் அதனால், சில மாதங்களாக அந்த சகோதன் கலந்து கொள்ளும் ஒன்றுகூடல்களை தவிர்த்து கொண்டான். மற்றய விசுவா சிகளும், ஊராரும் அந்த விடயத்தை மறந்து போகும்வரைக்கும் அமைதலாக இருந்தான். பல மாதங்கள் கடந்து சென்றதும், குற்றத்தை செய்த அந்த விசுவாசியாவன் எந்த தவறும் நடக்கா தது போல அவன் தன்னை பலர் முன்னிலையில் காண்பித்துக் கொண் டான். அதைக் குறித்து சிலர் அவனை வினாவினபோது, அது பழைய கதை. அதை நான் விட்டுவிட்டேன். பின்னா னவைகளை மறந்து முன்னானவை களை நாடிச் செல்கின்றேன் என்று கூறிக் கொண்டான். கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையான சகோதர சகோதரிகளே, பின்னானவைகளை மறந்து போவதென்பது, ஒருவன் தான் செய்த குற்றங்களை குறித்து மனம்வருந்தாமல், மனந்திருமபாமல், அதை பராமுகமாக விட்டுவிடுவதில்லை. அப்படி செய்கின்றவர்கள் உணர்வற்ற கடின இதயமுடையவர்கள். குறிப்பாக இரட்சிப்படைந்த பின்பு, தங்கள் வாழ்விலே மற்றவர்களுக்கு எதிராக நடப்பித்த அநியாயங்களை ஏற்றுக் கொண்டு, மனந்திரும்பி, சம்மந்தப்பட்டவர்களுடன் ஒப்புரவாகிய பின்பு. நான் இனி பின்னானவைகளை மறந்து, அவைகளை மறு ம்படியும் இரைமீட்காமல், அவைகளை விட்டுவிட்டு, முன்னாக இருக்கும் பரம பந்தையப் பொருளை நோக்கி முன்னேற வேண்டும். மேலான வைகளை தேட வேண்டும். இந்தப் பூமியோடு அழிந்து போகும் பொரு ட்களையோ, பதவிகளையோ, அந்தஸ்துக்களையோ அல்ல, உன்னத்தி லிருக்கும் மேன்மையானவைகளை நாடித் தேட வேண்டும். மனம்வரு ந்துதல், மனம்திரும்புதல் இல்லாமல் உண்மையான ஒப்புரவாகுதல் இல்லை. எனவே, ஒரு விசுவாசி தன்னுடைய தவறுகளை உணராமல்? தான் நினைத்தபடி தந்திரமாக வாழ்ந்து, சந்தர்பங்களுக்கு ஏற்றபடி சமாளித்துக் கொள்வேன் என்று கூறுவது மாய்மாலமாக இருக்கும். நீங்களோ அப்படியிராமல் தேவனுக்கு முன்பாக உண்மையுள்ளவ ர்களாக இருங்கள்.