மனந்திரும்புதல், மனத்தாழ்மை, மன்னிப்பை கேட்டு பெற்றுக் கொள்ளுதலை பற்றி கடந்த சில நாட்களாக தியானித்து வந்தோம். பிரஜோனமற்றவானவும், அநியாயம் செய்கின்றவனுமாக இருந்த ஒநேசிமு என்னும் வேலைக்காரனின் உண்மையான மனந்திரும்புதலையும், அவன் ஊழியத்திலே பிரஜோனமுள்ளவனாகவும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. ரோமபுரியிலே அவனுடைய வாழ்க்கை மாற்றப்பட்டது. தேவ ஊழியராகிய பவுல், கொலோசெ பட்டணத்திலுள்ள பரிசு த்தவான்களுக்கென எழுதப்பட்ட நிருபத்தையும், பிலமோனுக்கும் அவர் வீட்டிலே கூடிவந்த சபையோருக்குமுரிய நிருபத் தையும் தீகிக்கு இடம் கொடுத்து அனுப்பினார். தீகிக்குவோடு கூட உண்மையும் பிரியமுமுள்ள சகோதரனாகிய ஒநேசிமு வையும் அனுப்பிவைத்தார். (கொலோசேயர் 4:7-9) பிலமோனுக்கும், அவருடைய வீட்டிலே கூடிவரும் சபையோருக்கும் எழுதப்பட்ட நிருப த்திலே, தேவ ஊழியராகிய பவுல், ஒநேசிமுவுக்கு மன்னிப்பை வழங்குமாறு பிலமோனிடம் வேண்டுதல் செய்தார். மன்னிப்பு கிடைக்குமோ இல்லையோ என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், தேவ ஊழியராகிய பவுல் போதனையின்படி ஒநேசிமு தன் எஜமானனை சந்திக்க திரும்பிச் சென்றான். மன்னிப்பு என்பது கிறிஸ்தவத்தின் அடிப்படை. மன்னிப்பை வழங்குவது தெய்வீக சுபாவம். பிதாவாகிய தேவன்தாமே இரக்கத்தில் ஐசுவரியமுள்ளவராக இருக்கின்றார். ஆதலால், நமக்கு வரவிருந்த நித்திய ஆக்கினையை நம்மைவிட்டு அகற்றினார். அதுமட்டுமல்லாமல், அதன் பின்னரும் 'அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்குத்தக்கதாக நமக்குச் செய்யாமலும், நம்முடைய அக்கிரமங்களுக்குத் தக்கதாக நமக்குச் சரிக்கட்டாமலும் இருக்கிறார்.' 'தகப்பன் தன் பிள்ளைகளுக்கு இரங்குகிறதுபோல, கர்த்தர் தமக்குப் பயந்தவர்களுக்கு இரங்குகிறார்.' அவருடைய பிள்ளைகளாக இருக்கின்றவர்கள், பிதாவாகிய அவரின் சுபாங்களை வெளிக்காட்டுகின்றார்கள். எனவே நாம் மன்னிப்பை வழங்கும் போது, தேவ சாயலிலே வளருகின்றோம். நன்மைக்கு கைமாறாக தீமை செய்து துரோகம். அதை மன்னிப்பது மகா கடினமாக செயல். மன்னிக்கும் சுபவாத்தை தேவன்தாமே நம்மில் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றார். அதை உங்கள் வாழ்விலே நடைமுறைப்படுத்த ஆவியானவர் துணை செய்கின்றார்.