முன்பிருந்த வாழ்விலிருந்து கிறிஸ்து இயேசுவினாலே மீட்கப்பட்ட நாளிலே, வாழ்விலே பெரிதான விடுதலை, மனதிலே அளப்பெரிய சந் தோஷம் இருந்தது. ஆதியிலே கொண்ட இந்த அன்பானது, கிறிஸ்துவாக எதையும் செய்ய ஆயத்தம். கண்கள் முன்னிருக்கும் உலகம், கல்வி, வேலை, சமுக அந்தஸ்துக்கள் ஒன்றும் பொருட்டாக தோன்ற வில்லை. வாழ்க்கையானது ஏதேன் போன்ற ஒரு பூங்காவிலே, தென் றல் வீசுவதைப் போல இருந்து வந்தது. பின்பு இந்த கோணலும் மாறுபாடுமான உலகத்தினால் உண்டாகும் புயல்கள் விசுவாசிகளுடைய விசுவாசத்தை பரீட்சை பார்க்கின்ற போது, நல்ல நிலத்திலே விதைக்கப்பட்ட விதைகள் எவை என்பது தெளிவாகின்றது. பண்படுத்தப்பட்டு, கல்லும், முள்ளுகளும் அகற்றப்படாத நிலம் போன்ற இருதயமுடையவர்கள், வேத வார்த்தைகளைக் குறித்து புதிதும் நவீனமானதும், உலகத்தால் ஏற்றுக்ககொள்ளப்படத்தக்க உபதேசங்கள் உள்ள இடங் களை நாடித் தேடி, அங்கே வஞ்சிக்கப்பட்ட நிலையிலே தங்கள் வாழ்க்கை நடத்தி வருகின்றார்கள். பிலமோன் என்னும் எஜமானனாவன், தேவனுக்கு ஊழியம் செய்கின்றவனாக இருந்து வந்தான். அவனுடைய வீட்டிலே சபை கூடி வந்தது. பரிசுத்தவான்களுக்கு ஆறுதலாக இருந்து வந்தான். தனக்குண்டான அநியாயத்தையும் நஷ்டத்தையும் சகிக்கின்றவனாக இருந்தான். கிறிஸ்தவ வாழ்விலே இது போதாதா? இல்லை! இப்பொழுது அவனுடைய விசுவாசத்தின் அந்நியோந்நியம் கிறிஸ்துவுக் காக பயன்படுகின்தா பரீட்சை பார்க்கப்படப்போகின்றது. செய்வதடிக்கு மிக கடினமான காரியத்தை பலர் முன்னிலையிலே நடத்த வேண்டும். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையானது, அடைந்தாயிற்று முற்றிலும் தேறினவனானேன் என்னும், நிர்விசாரமான வாழ்க்கை அல்ல. பின்னானவைகளை மறந்து முன்னானவைகளை நாடிச் செல்லும் வாழ்க்கை. உள்ளான மனிதன் நாளுக்கு நாள் புதிதாக்கப்படும் வாழ்க்கை. மறுரூபம் அடையும் வாழ்க்கை. கிறிஸ்துவின் சாயலிலே வளரும் வாழ்க்கை. எனவே, இது போதும், அப்படியே இருந்து விடுவோம் என்று பண்படாத நிலம் போல இருந்துவிடாமல், அறுவதும், முப்பதும் நூறு என்று பலன் கொடுக்கி ன்றவர்களாக இருங்கள். தேவ ஆவியானவர்தாமே அதை நம்மிலே நடத்தி வருகின்றார்.