'நீங்களே கிறிஸ்துவின் சரீரமாயும், தனித்தனியே அவயவங்களாயுமிருக்கிறீர்கள். தேவனானவர் சபையிலே முதலாவது அப்போஸ்தல ரையும், இரண்டாவது தீர்க்கதரிசிகளையும், மூன்றாவது போதகர்களையும், பின்பு அற்புதங்களையும், பின்பு குணமாக்கும் வரங்களையும், ஊழியங்களையும், ஆளுகைகளையும், பலவித பாஷைகளையும் ஏற்படுத்தினார். எல்லாரும் அப்போஸ்தலர்களா? எல்லாரும் தீர்க்கதரிசி களா? எல்லாரும் போதகர்களா? எல்லாரும் அற்புதங்களைச் செய்கிறவர்களா?' நித்திய ஜீவனுக்கென்று அழைப்பை பெற்ற அருமையான சகோதர சகோதரிகளே, கர்த்தருக்கு முன்பாக ஒருவன் பெரியவன் என்று கருதப்பட வேண்டுமாயின், அவன் மனத்தாழ்மையுடனும், கீழ்படிவுடனும் தன் பொறுப்பை நிறைவேற்ற வேண்டும். வெளிவேடமான மனத்தாழ்மையல்ல, இருதயத்திலே உண்மையுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும். ஒரு சமயம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள் மத்தியிலே யார் பெரியவன் என்ற வாக்குவாதம் உண்டாயிற்று. அப்பொழுது கர்த்தர் அவர்களை நோக்கி: புறஜாதியாரின் ராஜாக்கள் அவர்களை ஆளுகிறார்கள்; அவர்கள்மேல் அதிகாரம் செலுத்துகிறவர்களும் உபகாரிகள் என்னப்படுகிறார்கள். உங்களுக்குள்ளே அப்படியிருக்கக்கூடாது. உங்களில் பெரியவன் சிறியவனைப்போலவும், தலைவன் பணிவிடை க்காரனைப்போலவும் இருக்கக்கடவன். பந்தியிருக்கிறவனோ, பணிவி டைசெய்கிறவனோ, எவன் பெரியவன்? பந்தியிருக்கிறவன் அல்லவா? அப்படியிருந்தும், நான் உங்கள் நடுவிலே பணிவிடைக்காரனைப்போல் இருக்கிறேன்.' என்றார். எனவே பணிவிடைக்காரனின் மனநிலையை இல்லாமல் ஒருவனும் தன்னை கிறிஸ்துவுடையவன் என்று கூறிக் கொள்ள முடியாது. ஊழியங்களிலே வௌ;வேறான அழைப்புக்கள் இருப்பது போல, இந்த உலக மட்டத்திலும், சில விசுவாசிகள் தலைவர்களாகவும்;, அநேகர் வேலைகாரருமாயிருக்கின்றார்கள். எனவே தலைவ னாகயிருக்கின்றவன் கர்த்தருக்கு முன்பாக தன்னை உயர்தாதபடிக்கும், வேலைக்காரன் கர்த்தருக்கு முன்பாக முறுமுறுக்கின்றவனாக காணப்படாமல் இருக்க வேண்டும். நாம் யூதராயினும், கிரேக்கராயினும், அடிமைகளாயினும், சுயாதீனராயினும், எல்லாரும் ஒரே ஆவியினாலே ஒரே சரீரத்திற்குள் ளாக ஞானஸ்நானம்பண்ணப்பட்டு, எல்லாரும் ஒரே ஆவிக்குள்ளாகவே தாகந்தீர்க்கப்பட்டோம்.