ஆதியிலே தேவன் மனிதனை உருவாக்கினார். அவர்களை ஆணும் பெண்ணுமாக சுயாதீனமுள்ளவர்களாக உருவாக்கினார். தேவ மகிமை அவர்கள் மேல் இருந்தது. அவர்கள் தேவனுடைய சத்ததிற்கு செவி கொடாமல், பிசாசனவனுக்கு கீழ்படிந்ததால், தேவ மகிமையை இழந்து நித்திய ஆக்கினைக்குரியவர்களாக மாறினார்கள். சுயாதீனமாகயிருந்தவர்கள், இப்போது இருளின் அதிகாரத்திற்கு அடிமைகளானார்கள். ஜீவ ஆத்துமாக்கள் பாவ ஆத்துமாக்களாக மாறிப் போனார்கள். மாசத்திற்கும், உலக போக்கிற்கும் இடங் கொடுத்து, தங்களுக்கென பற்பல காரியங்களை செய்தார்கள். தாங்கள் உருவாக்கினவைகளின் தார்பரியங்களை உணராமல், அவைகள் தங்களுக்கு நன்மையானவைகள் என்று எண்ணகிக் கொண்டார்கள். மனிதன் உருவாக்கியவைகளின் ஒன்று சக மனிதர்களை அடிமைகளாக்கிக் கொள்வதாகும். எனவே தேவனானவர் அடிமைகளை உருவாக்கவில்லை, மாறாக மனிதர்கள் தங்கள் எண்ணப்படி சக மனிதர்களை வியாரப் பொருளாக மாற்றிக் கொண்டார்கள். இன்றைய நாட்களிலே வாழும் விசுவாசிகள், சில வேளைகளிலே, பிலமோனுடைய நாட்களை திரும்பி பார்த்து, அது எப்படி? அடிமைத்தனமானது கொடூரமானது என்று கூறிக் கொள்ளலாம். ஆனால், சில வேளைகளிலே, தங்களை தாங்கள் அடிமையளாக, வேலைக்காக அடிமைகளாக்கி கொள்வதை மறந்து போய்விடுகின்றார்கள். பணம் தேவை, அதிகமதிகமாக தேவை என் இளைமைக் காலம் முழுவும் கடு மையான கல்வி கற்கின்றார்கள். தேவனுடைய காரியங்கள் இரண்டாம் இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டுப் போய்விடுகின்றது. அதன் பின்னர், வேலை முக்கியமென, வேலையை கொடுக்கும் முதலாளிகளை திருப்திப்படுத்த அதிகபடியாக எதையும் செய்ய ஆயத்தமுள்ளவர்களாக இருக்கின்றார் கள். சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்! கல்வியும் வேலையும் இவர்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இல்லை. மாறாக, வேலையும் கல்வியும் இவர்களை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றது. இப்படியாக இன்று விசுவாசிகளில் சிலரும் தங்களை அடிமைத்தனத்திற்குட்படுத்திக் கொள்கின்றார்கள். நித்திய ஜீவனுக்கென்று அழைப்பை பெற்ற அருமையான சகோதர சகோதரிகளே, மீண்டும் அடிமைத்தனத்தின் நுகத்திற்கு உட்படாமல், வாழ்க்கை பிரதான நோக்கத்தை அறிந்து, தேவனுடைய வார்த்தையின் வெளிச்சத்திலே உங்கள் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து பாருங்கள். கிறிஸ்துவுக்குள் சுயாதீனமுள்ளவர்களாக இருங்கள்.