ஒரு சமயம் பரிசேயர் ஆண்டவர் இயேசுவை சோதிக்க வேண்டுமென்று அவரிடத்தில் வந்து: 'பருஷனானவன் தன் மனைவியை எந்த முகா ந்திரத்தினாலாகிலும் தள்ளிவிடுவது நியாயமா என்று கேட்டார்கள். அவர்களுக்கு அவர் பிரதியுத்தாரமாக: ஆதியிலே மனுஷரை உண்டாக் கினவர் அவர்களை ஆணும் பெண்ணுமாக உண்டாக்கினார் என்பதை யும் இதினிமித்தம் புருஷனானவன் தன் தகப்பனையும் தாயையும் விட்டுத் தன் மனைவியோமே இசைந் திருப்பான், அவர்கள் இருவரும் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள் என்று அவர் சொன்னதையும், நீங்கள் வாசிக்கவில் லையா? இப்படி இருக்கிறபடியினால், அவர்கள் இருவராயிராமல், ஒரே மாம்சமாயிருக்கினறார்கள், ஆகை யால், தேவன் இணைத்ததை மனு ஷன் பிரியாதிருக்கக்கடவன் என்றார்;. அதற்கு அவர்கள்: அப்படியானால், தள்ளுதற்சீட்டைக் கொடுத்து, அவ ளைத் தள்ளிவிடலாமென்று மோசே ஏன் கட்டளையிட்டார் என்றார்கள். அதற்கு அவர்: உங்களை மனைவினளைத் தள்ளிவிடலாமென்று உங் கள் இருதயக்கடினத்தினிமித்தம் மோசே உங்களுக்கு இடங்கொடுத்தார், ஆதிமுதலாய் அப்படியிருக்கவில்லை' என்றார். பிரியமானவர்களே, இந்தப் பிரகாரமாவே, தேவனானவர் அடிமைத்தனத்தை ஏற்படுத்தவி ல்லை. இது மனிதனுடைய ஆக்கம். அவனுடைய மனக்கடினத்தினிமித் தம், மோசே வழியாக, அடிமைகளை வைத்திருக்கும் எஜமானனான வன், அவர்கள் எப்படி நடத்த வேண்டும் என்னும் ஒழுங்கு முறையா னது, நியாயப்பிரமாணத்தின் வழியாக கொடுக்கப்பட்டது. பிலமோன் என்னும் விசுவாசி ஒநேசிமு என்னும் அடிமையின் எஜமானனாக இருந்தான். நியாயப்பிரமாணத்தின்படி அடிமைகளுக்கு சில உரிமைகள் இருந்தது. ஆனால், ஒரு அடிமையானவன் தவறும் போது, களவு செய்யும் போது அல்லது எஜமானனானவனுக்கு அநியாயம் செய்யும் போது, கடும் தண்டனைக்கு பாத்திரனாக இருந்தான். இது அக்காலத்திலிருந்த ஒழுங்காக இருந்தது. ஆனால், தேவ ஊழியராகிய பவுல் அவனை மன்னித்து ஏற்றுக் கொள்ளும்படி, பிலமோனுக்கு வேண்டுதல் கடிதத்தை அனுப்பினார். எனவே, இரகத்தை பெற்ற நாமும், இரக்கத்தை காண்பிக்கின்றவர்களாக காணப்பட வேண்டும். உலகத்தினால் உங்களுக்கு வரக்கூடிய நீதியை குறித்து மேன்மைபாராட்டாமல், தேவனால் உங்களுக்கு கிருபையைக் குறித்து மேன்மைபாராட்டுங்கள்.