மன்னித்து விடுவதை பற்றி பேசும் போது, அடைந்தாயிற்று, முற்றிலும் தேறினவனானேன், அதி உத்தம நிலையை அடைந்துவிட்டேன், எல்லா வற்றிலும் முற்றிலும் பரிசுத்தனாக வாழ்கின்றேன் என்பது கருப்பொ ருளல்ல. மாறாக, நாளுக்கு நாள் விசுவாசியின் உள்ளான மனிதன் புதிதாக்கப்பட வேண்டும். பொதுவாக, உங்களுக்கு அல்லது உங்க ளுக்கு அன்பானவர்களுக்கு தீமை செய் தவர்களைபற்றி சிந்திக்கும் போது, உங் கள் மனதில் உண்டாகும் உணர்வுகள் என்ன? உங்களிடம் இருக்கும் எந்தப் போராயுதங்கள் அனல்மூட்டி எரியப் படுகின்றது. கோபமும், கசப்பும், பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற வைராக்கி மும் இருக்குமென்றால், அந்த இருதய த்திலே சமாதானம் குழப்ப நிலையில் இருக்கின்றது. இன்னுமொரு விதமாக கூற வேண்டும் என்றால் அந்த விசுவா சியின் உள்ளத்திலே சமாதானம் இல்லை. அதனால், சரீரத்தில் எதிரடை யான அழுத்தங்களும் உண்டாகலாம். அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களி னாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த விசுவாசிகளாகிய நாம், முற்காலத்திலே இவ்வுலக வழக்கத்திற்கேற்றபடியாகவும், கீழ்ப்படியாமையின் பிள் ளைகளிடத்தில் இப்பொழுது கிரியைசெய்கிற ஆகாயத்து அதிகாரப் பிரபுவாகிய ஆவிக்கேற்றபடியாகவும் நடந்து கொண்டோம். அந்த நிலை யிலிருந்து நமக்கு சமாதானம் எதனால் உண்டானது? கிறிஸ்து இயே சுவின் தூய இரத்தத்தினாலே உண்டாகும் பாவ மன்னிப்பினால் உண்டாது. அவருடைய மன்னிப்பே நமக்கு சமாதானத்தை உண்டாக் கியது. அதை ஒருவன் மறந்து போனால், அவன் இருதயம் இருளடை ந்து கடினப்பட்டுப்போய்விடும். மன்னிக்க மறக்கின்றவர்களும், மறுக்கி ன்றவர்களும் அவ்வண்ணமாகவே மாறிப்போய்விடுகின்றார்கள். அத னால், மறுபடியும் அவர்கள் கிருபையைவிட்டு விலகி, நியாயப்பிரமா ணத்தின் நீதி நியாயங்களை பேசுகின்றவர்களாக மாறிவிடுகின்றார்கள். 'எங்களுடைய போராயுதங்கள் மாம்சத்துக்கேற்றவைகளாயிராமல், அரண்களை நிர்மூலமாக்குகிறதற்கு தேவபலமுள்ளவைகளாயிருக்கிறது. அவைகளால் நாங்கள் தர்க்கங்களையும், தேவனை அறிகிற அறிவுக்கு விரோதமாய் எழும்புகிற எல்லா மேட்டிமையையும் நிர்மூலமாக்கி, எந்த எண்ணத்தையும் கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படியச் சிறைப்படுத்துகிறவர்க ளாயிருக்கிறோம்.' எனவே உங்கள் சமாதானத்தை கிறிஸ்துவுக்குள் காத்துக் கொள்ளுங்கள்.