அக்காலத்திலே, தேவனாகிய கர்த்தர்தாமே மோசே வழியாக தம்முடைய ஜனங்களோடு பேசும் போது: 'உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே.' எந்த ஒரு அடிமைத்தனமும் தேவனால் உண்டான ஏற்பாடு அல்ல என்பதைக் குறித்து நாங்கள் தியானித்து வந்தோம். கிறிஸ் துவுக்குள் அழைப்புக்கள் வேறுபட்டி ருக்கலாம். ஆனால் பெரியவன் சிறி யவன் என்ற பாகுபாடு இல்லை. ஒரு தாய்க்கு இருக்கும் அழைப்பு தகப்பனைவிட வேறுபட்டிருக்கின் றது. கிறிஸ்துவுக்குள் யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை, அடிமை யென்றும் சுயாதீனனென்றுமில்லை, ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமி ல்லை. நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள். இந்த சத்தியத்தை ஒவ்வொரு விசுவாசியும் மனதார ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். விசுவாசி என்று கூறும் போதும் தேவ ஊழியத்துக்கு என்று அழைக்கப்பட்டவர்களும் அதற்குள் அடங்குவார்கள். இந்த உபதேசங்களை குறித்து பேசுவது, எழுதுவது, உபதேசிப்பது, ஆலோசனை கூறுவது ஒப்பீட்டளவிலே இல குவான காரியம். ஆனால், அவைகள் வாழ்வின் கனிகளால் வெளிப்படு த்துவது மனித பெலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட காரியம். மனிதனால் ஆகாத காரியத்தை நடத்தி முடிப்பது, தேவ ஆவியானவர்தாமே தமக்கு செவிகொடுக்கின்றவர்களை வழிநடத்திச் செல்வதற்கு எப்போதும் ஆயத்தமுள்ளவராகவே இருக்கின்றார். நாங்கள் இனி அந்நியரும் பர தேசிகளுமல்ல. தேவனுடைய வீட்டுக்குரியவர்கள். பரிசுத்தவான்க ளோடே ஒரே நகரத்தார். தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குட்பட்டவர்கள். இப் படியாக பெரும் வார்த்தைகளை கூறும் விசுவாசிகளாகிய நாம், அவை களை நம் வாழ்விலே நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். இவ்வண்ண மாகவே, தேவ ஊழியராகிய பவுல், கொலேசே பட்டணத்திலே உழியம் செய்து வரும், பிலேமோனுக்கு கூறினார். உம்மைவிட்டு ஓடிசென்ற அடிமையானவன், இப்போது, விசுவாசியாக மாறிவிட்டான். அவனை இனி உம் அடிமையாக அல்ல, உம்முடைய பிரியமுள்ள சகோதரனாக ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று பிலேமோனிடம் வேண்டுதல் செய்தார். பிரியமான சகோதர சகோதரிகளே, நீங்கள் உங்கள் இருதயங்களை கர்த்தர் முன்னிலையிலே ஆராய்ந்து பாருங்கள். இந்த உலகத்தின் எந்த மேன்மையாலும் கிறிஸ்துவுக்குள் எந்த பலனும் இல்லை.