ஒரு கிராமமொன்றிலே கணவன் மனைவியாக, பல கஷ்டங்கள் மத்தியிலே இருவர் ஊழியங்களை செய்து வந்தார்கள். அவர்களை கரிசணையோடு விசாரிப்பதற்கு அந்த கிராமத்திலே அநேகர் இருக்க வில்லை. அத்தோடு, சபையிலுள்ள விசுவாசிகளுக்கும் நாளாந்த பாடுகள் அதிகமாக இருந்தது. ஆதாலால், ஊழியர்களை விசாரிக்க அவர்களுக்கு அதிக பெலனோ நிர்வாக மோ இருக்கவில்லை. பிள்ளைகள் இல்லாமல், வயோதிப நிலையை அடையும் அவர்களுக்கு சரீரத்திலே வியாதிகளும் இருந்து. வைத்தியரிடம் சென்று முறையாக வைத்தியம் செய்ய நிர்வாகம் இல்லை. அந்த நிலையை கேள்விப்பட்ட வேறு ஊரிலே வசித்து வந்த ஒரு விசுவாசி, அவர்களை விசாரிக்கும்படி ஒரு சிறிய பணத்தொகை அவர்களுக்கு கொடுத்தான். அந்த பணத்தை அவர்கள் பெற்றுக் கொள்ளும்படி, அவர்கள் மனமுடைந்து அழுதார் கள். தேவ ஊழியராகிய பவுல் கூறியதைப் போல, அவர்கள் உபகாரத்தை நாடவில்லை. ஆனால், தங்களை விசாரிக்க யாரோ இருக்கின்றார்கள் என்பதை நினைத்தபோது, அவர்கள் கண்ணீர் அழுது, தேவனுக்கு நன்றி கூறினார்கள். நித்திய வாழ்விற்கென்று அழைக்கப் பட்ட அருமையான சகோதர சகோதரிகளே, தேவன் நம்மேல் பாராட் டின இரக்கத்தை சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஏமாற்றுக்களும் வஞ்சனைகளும் இந்த உலகத்திலே மலிந்து கொண்டு போகின்றது என்பது உண்மை. வஞ்சிப்பவர்கள் அநேகர் மத்தியிலே, உண்மையுள்ள வர்களாக ஊழியம் செய்யும் தேவ பிள்ளைகளை கண்டு பிடிப்பது கடினம். மனித பெலத்தினால் கூடாதது தேவ ஆவியினால் ஆகும். ஒரு விசுவாசி தேவனுடைய பாதத்திலே அமர்ந்து, உண்மை மனதுடன், யாருக்கு எப்போது உதவி செய்ய வேண்டும், யாரை விசாரிக்க வேண்டும் என்று கேட்கும் போது, சத்திய ஆவியானவர் தாமே, சரியான இடத்திற்கு அந்த விசுவாசியை, அதிசயமான வழியிலே நடத்திச் செல்வார். உங்கள் உணர்வுகளின்படி சென்று, உதவி செய்ய முற்பட்டு, பொருளாதார நஷ்டத்தை அடைந்திருந்தால், அது யாருடைய தவறு? கருப்பொருளாவது, உங்களைப் போல நித்திய ஜீவனுக்கென்று அழைப்பை பெற்ற உங்கள் உடன் சகோதர சகோதரிகளை மறந்து போய்விடாதிருங்கள். தேவனுக்காக உண்மையாக பிரயாசப்படுகின்ற வர்கள் இருக்கின்றார். அவர்களை விசாரியுங்கள், அவர்களுக்காக ஜெபம் செய்யுங்கள். உங்கள் வாழ்த்துதல்களை தெரிவியுங்கள்.